Nancy Six

Nancy Six

zegt wat ze denkt, tot spijt van wie 't benijdt!

Vragen, opmerkingen, laat me iets weten!

Over een beetje van alles...

Vrije tijdPosted by Nancy Six Sat, November 14, 2015 09:33:11

Ter inleiding: dit bericht werd geschreven nog voor de aanslag in Parijs (waar ik in een volgend bericht op terugkom...).

Alweer word ik geconfronteerd met een nijpend tijdstekort. Ik ben met verschillende projecten/dossier tegelijk bezig waardoor ik het gevoel heb dat ik op automatische piloot aan het leven ben. Maar door het regelmatig inbouwen van wat tijd voor mezelf (en mijn gezin en vrienden) blijft alles werkbaar. De Mohammed-cartoontentoonstelling heeft de voorbije dagen heel wat tijd in beslag genomen. Ik kwam tal van hindernissen tegen bij het uitwerken van dit evenement maar dit heeft me niet weerhouden om er het bijltje bij neer te leggen, integendeel zelfs. Welke hindernissen dit allemaal zijn, zal ik toelichten tijdens mijn toespraak op de tentoonstelling. In tegenstelling tot wat ik in mijn vorig berichtje had gepost, zal ik de locatie deze week nog niet vrijgeven en dit in samenspraak met de verhuurder van de zaal (die zich trouwens volledig distantieert van mijn ideologie, mijn partij en het onderwerp van de tentoonstelling). Ik kan wel al een tipje van de sluier oplichten (grappige beeldspraak trouwens...) door te melden dat het hoogtepunt van de tentoonstelling om 14u zal zijn met oa toespraken van mezelf, Filip Dewinter en Anke Van Dermeersch. Daarna zal u een receptie worden aangeboden.

Maar uiteraard ben ik ook bezig geweest met mijn partijverplichtingen (want die tentoonstelling is géén VB-activiteit maar wel een van Steden Tegen Islamisering in samenwerking met mijn vriendenkring). Mijn dienstbetoon slorpt ook heel wat tijd op maar dat is niet erg want het is tenslotte een bewuste keuze om mij als gemeenteraadslid maximaal in te zetten om de mensen te helpen die mijn hulp inroepen.

Ik ben de voorbije dagen ook "technisch werkloos" geweest.Vijf dagen, ellenlange dagen, heb ik praktisch niet kunnen praten en moest ik enorm veel moeite doen om me een klein beetje al fluisterend verstaanbaar te maken. Voor mij een regelrechte ramp voor mijn man een zege (dat laatste is maar een grapje hoor...).

Maandag was er dan ook nog zitting van de gemeenteraad met een goedgevulde agenda. Bij aanvang van de zitting heb ik duidelijkheid gevraagd over mijn fractiegenoot want ik kon echt niet meer volgen. Tijdens de voorbije gemeenteraad had hij terloops gezegd dat dit misschien weleens zijn laatste zitting zou zijn. De daaropvolgende dagen las ik in de kranten dat hij weliswaar toch gemeenteraadslid blijft maar afstand nam van de partij en dus verder als onafhankelijke zal zetelen. Paar dagen later zou hij toch geen vaandelvlucht plegen en dus toch als VB'er blijven. Maar gezien zijn wispelturigheid wou ik maandag weten of hij bij die beslissing blijft of niet. Maandag bevestigde hij dus dat hij als VB'er blijft zetelen. Allez vooruit, nu weten de VB-kiezers het tenminste...En nu maar hopen dat de "vuile was en interne keuken" voortaan binnenskamer gehouden zal worden want als trouwe partijsoldaat vind ik het niet kunnen dat de partij op die manier in een negatief daglicht blijft geplaatst worden. Zucht...

Woensdag was ik ook aanwezig op de 11 november-plechtigheid. Er was weer heel wat volk naar Ieper afgezakt om het ganse gebeuren van dichtbij te volgen al waren er volgens mij toch wel een pak minder dan pakweg vorig jaar. Onder de Menenpoort heb ik me mateloos staan ergeren aan de toespraak van mijn SPA-collega die er namens de Vrijzinnige Koepel een toespraak gaf. De rode spitsbroeder moest het zonodig hebben over de moslims die destijds naar de Vlaanderen zijn komen vechten voor onze vrijheid maar nadien zelf in een artificiële staat zijn terechtgekomen. Tjah, alsof België geen articiële staat is. Kijk, ik vind het niet kunnen dat hij daar het specifiek over één bepaalde geloofsgemeenschap had want ik interpreteer het als een middel om de islam, de moslims te promoten, nieuwe kiezers te lokken. Zijn toespraak was voor mij een smet op de serene plechtigheid. Voor de aansluitende academische zitting en receptie heb ik gepast want ik had nog familiale verplichtingen en die verdienen de absolute aandacht en voorrang. Dit is ook de reden waarom ik dit berichtje nu zal afsluiten. Ik wens jullie nog het allerbeste, doei!!!



  • Comments(0)