Nancy Six

Nancy Six

zegt wat ze denkt, tot spijt van wie 't benijdt!

Vragen, opmerkingen, laat me iets weten!

Vlaming zijn...

GedichtPosted by Nancy Six Sat, January 29, 2011 09:36:23

Vlaming zijn heeft mijn leven gekleurd
en me veel voldoening gegeven
want als men niet van zijn volk houdt
kan men geen fierheid beleven

men zegt dat wij racisten zijn
er is niemand gastvrijer dan wij
al eeuwen het kruispunt der volkeren
en van culturen allerlei

van gierigheid kan men ons niet betichten
onze Waaltjes weten wel waarom
wij bestrooien hen met euro's
en daarom werken we ons krom

de gekroonde illegaal uit Laken
doet het bijna in zijn broek
van angst dat de Vlaming
zijn geliefde Belgiekske opdoekt

maar eens komt de dag
dat ik juich en zing
om het einde
van dit onzalig ding

( vrij naar Johan: http://blog.seniorennet.be/johan1944/ )

  • Comments(0)//blog.nancysix.org/#post885

Vlaanderen zucht onder het profitariaat van de koekoeken

GedichtPosted by Nancy Six Sat, December 18, 2010 10:05:42

Vandaag, 188 dagen na de verkiezingen, breng ik jullie een gedicht geschreven door mijn vriendin Kristin.

1/Vlaanderen zucht onder het profitariaat van koekoeken

die onbeschaamd hun weerzin voor ons Vlamingen

over de daken van ons dierbaar grondgebied laten brallen

terwijl de jagers de hoorns laten schallen…

2/Hun ei legde ze in Vlaamse manden, waarin ze met het warmte

en een groot Vlaams hart werden uitgebroed

tot de kern van dit onbestaand land verrot is, opgeteerd

waarbij iedere Vlaming werd geweerd.

3/Schaamte kennen ze niet, de koekoeken, en al zijn ze oud en stijf

en rammelen hun karkassen verminkend de Brabançonne ,

geen Vlaming die daar om geeft, want dit is niet hun lijflied

want in Vlaanderen is verandering geschied!

4/Al waren ze eerder in heel wat Vlaamse broednesten te vinden,

nu zijn die nesten leeg en zijn de jongen gaan vliegen.

Ze overspannen wel ons gebied en dreigen ons te verstikken

maar nooit meer laten wij ons strikken.

5/Ze rukken op, de waalse koekoeken, wijl hun gelederen zich sluiten

om te pogen in verraad en misleiding onze regio’s in te palmen.

Maar nooit zullen wij hen nog gedogen, nooit meer dit gespuis,

Vlaanderen is van ons, Vlaanderen is onze ziel, Vlaand’ren is onze thuis!

  • Comments(0)//blog.nancysix.org/#post843

Gebed van een schaap...

GedichtPosted by Nancy Six Sun, October 03, 2010 09:22:42

Morgen, maandag, is het werelddierendag. Naar aanleiding daarvan plaats ik vandaag een gedicht op deze blog. Een gedicht met verwijzing naar het barbaarse offerfeest van de muzelmannekes die zonder schroom de keel van hun uitverkoren schaap oversnijden. Dit in naam van hun Allah...

1/Laat mij leven smeek ik U,

en als ik niet meer leven mag,

laat mij waardig sterven.

2/Zonder lijden, zonder pijn,

zonder die verschrikkelijke doodstrijd

van ieder jaar weer, eindeloos…

3/Verdoof mijn bange gedachten

die doorheen mijn kopje razen.

4/Ik ben zo bang om zo te moeten lijden,

ik gruw bij al dit de afschuwelijke

dit dieronwaardige, dit onnodig afzien.

Ik huiver bij de gedachte aan mijn vrienden

die ik zal zien voorgaan.

5/Ik ween nu al omdat ik hen zal zien wenen

op die met bloed besmeurde vloer,

binst ik de beulen op ons zal zien afkomen.

Help mij, verdoof mij, laat mij nog even blijven,

maar ruk nu mijn trieste gedachte uit mijn kopje

en laat mij waardig sterven.

Dank.

  • Comments(0)//blog.nancysix.org/#post765

ONS Noordzeestrand...

GedichtPosted by Nancy Six Mon, August 09, 2010 07:49:34

*Het is een aanrollen en wegglijden van baren, verraderlijk soms,

maar haar grillen kennend kan men meedeinen…

Meedeinen op haar woelig heen en aanvoeren van zand uit grauw water,

soms grijs, soms helder, steeds wijzigend in een flirt met de luchten

die zich spiegelen in haar glinsterende golven...

*Vlaanderen’s zee is al even onrustig als haar zonen en dochters

die dag op dag strijden voor hun vrijheid, die zich nooit laten knechten

door eender welk geweld, eender welke agressie, eender welk gebod.

De zee gooit haar geheimen die ze kwijt wil op het wakke zand

en in de vroegste uren komen de strandjutters, zij kent ze allemaal......

*Strandjutters op zoek naar wat zij al maanden, jaren verborgen hield,

al die geheimen geeft zij ons terug omdat zij van ons zijn,

omdat de zee haar schatten op ónze stranden teruggooit

en die enkel Vlaanderen toebehoren.

Geen vreemdeling mag hen die afnemen, nimmer…

*Het schreeuwen van meeuwen overstijgt soms het bulderend beuken,

en tot de golven eventjes rusten horen wij de witte meeuwen niet meer…

Edoch eens de woede om zoveel onmacht van eigen volk dit bulderen overstijgt,

kunnen wij hen krijsend de luchten zien doorklieven, laag scherend boven de golven

alsof ze zich één willen maken met haar, onze Noordzee, de zee van Vlaanderen!

(Kristin, - midzomer 2008).

  • Comments(0)//blog.nancysix.org/#post713

Myn Huus,myn linde, myn mensch'n

GedichtPosted by Nancy Six Sat, July 31, 2010 10:20:52

Onderstaande gedicht werd geschreven door Joris Declerq, geboren in 1921 op Paasavond, op 23 april in Westouter, net aan de grens tussen Vlaanderen-belgië en Vlaanderen-in-Frankrijk. Graag laat ik jullie het eens lezen. Ik kan me voorstellen dat sommige lezers de zinnen meermaals gaan moeten lezen om te begrijpen. Maar dat maakt een dialect zo mooi…

*Neë'w! Me goan nuus Vlams nie loat'n!

lat 't verschuwd zyn en verduwd!

Vlamsche klank'n, Vlamsche sproake

zyn diep in nuus hêrt' êgruujd!

*Ol voe vele hoengerd joar'n

kloenk nus Vlams hier ov'rol roend!

Moeders klapt'n ' by de wiege

en de boer'n up ulder groend.

*Mo de joeng'ns in kêrke en schole

leër'n doa nuj dam ' Frânsmâns zyn!

Meug'n me nuj geen Vlams mê klapp'n

moe'm' wyder nuj bastoards zyn?

*Neëw'! Me goan nuus Vlams nie loat'n,

mo' me klapp'n 't voört, êneë?

Zoender Vlams, geen Vlamsche leute!

Zoender Vlams, geen Vloaming'n n'meë!

  • Comments(0)//blog.nancysix.org/#post706

Géén "feest"dag!!!

GedichtPosted by Nancy Six Wed, July 21, 2010 00:29:47

Vandaag is het de belgische feestdag. Als Vlaams Nationalist heb ik geen reden tot vieren of feesten. Uit het diepst van mijn hartje hoop ik dat dit land heel snel zal barsten. Op naar de republiek Vlaanderen!!!

Vandaag breng ik een toepasselijk gedicht van wijlen René Declercq:

*Er ligt een staat te sterven,
Was nooit geheel gezond,
Hij liet een volk verderven,
Ging zelf daaraan ten grond.

*Er ligt een staat te sterven,
Die oogen hebben zien 't -
Heeft menig menig werven
Een goeden dood verdiend.

*Er ligt een staat te sterven,
Heel zachtjes, zonder pijn.
Twee volkeren zullen erven.
Ik zal op de uitvaart zijn.

  • Comments(0)//blog.nancysix.org/#post697

Prettige Feestdag!

GedichtPosted by Nancy Six Sun, July 11, 2010 01:47:04

Naar aanleiding van onze Feestdag, laat ik jullie een gedicht lezen van een dame waar ik regelmatig contact mee heb via internet. Kristin stuurde het me gisteren toe zodat jullie het vandaag kunnen lezen. Klik ook eens de onderstaande link aan zodat jullie alvast in de stemming geraken. Vergeet uw geluid van de pc niet aan te zetten. http://www.youtube.com/watch?v=jUYyjzuyyfg. Prettige Feestdag!

*Hoe kan die voortdurende strijd toch zijn

van een volk dat enkel strijdt voor één doel:

de heerschappij over een land

dat geen land meer is

maar enkel maar de naam draagt.

Een land vol beloftes, maar leeg en uitgehold

door strebers die maar één doel hebben:

het ultieme doel om andersdenkenden te nekken

en te verknechten…

*Wee u tegenstander, want eens komt de dag,

de roemrijke dag die al eens is geweest,

maar steeds weer uiteen valt door uw hebzucht,

een hebzucht die enkel uzelf zal vernietigen.

*Sta op broeders en zusters, en weer U,

verdedig uw deel van dit onbestaand land

dat enkel nog een naam heeft zonder inhoud.

*Blaas op die ivoren toren die enkel herbergt

de heerser van een onbestaand land

dat enkel maar de schijn ophoudt

om mordicus een volk verder te verknechten,

te laten bloeden, en enkel maar te overleven

op de noeste krachten van dit dappere volk:

de onverzettelijke onverwoestbare Vlaming

die zijn gebied met tand en klauwen zal verdedigen

tot het einde der tijden…

(Kristin 2010)

  • Comments(0)//blog.nancysix.org/#post687

Verkiezingsdag en Vaderdag

GedichtPosted by Nancy Six Sun, June 13, 2010 07:45:59

Verkiezingsdag: de campagne zit er op en nu maar hopen dat de kiezers de juiste keuze maken, namelijk kiezen voor het Vlaams Belang. En zij die mijn inzet voor de partij en de Vlaamse Beweging op prijs stellen, zullen hopelijk hun voorkeurstem aan mijn geven. Dank bij voorbaat hiervoor. Vandaag is het ook Vaderdag en daarom wens ik alle meelezende vaders een prettige feestdag toe. Maar omdat mijn vader de allerbeste van heel de wereld is, heb ik hieronder een kort tekstje over hem geschreven:

Mijn vader is als een rots in de branding,

die me beschermt en liefde geeft.

Met hem kan ik praten over alles wat ik beleefde.

Ook geeft hij me advies wanneer ik daar om vraag,

het is hem nooit teveel.

Het is de vaderliefde die hij in zich draagt.

Hij geeft me altijd dat kleine beetje méér

en het is daarom dat ik van hem hou en

hem zo waardeer.

Mijn vader is de man die met weinig woorden veel meer kan zeggen dan vele anderen.

Mijn vader is de stille, harde werker, waar iedereen steeds kan op rekenen.

Mijn vader is er één uit de duizend,

Mijn vader is de allerbeste!

Mijn vader schonk me niet alleen mijn leven,

Hij leerde mij ook om mijn eigen, Vlaamse volk en

Vlaanderen lief te hebben…

Vandaag op vaderdag, 13 juni 2010,

wil ik hem niet enkel een “gewoon” geschenkje geven:

vandaag wil ik op deze verkiezingsdag al mijn voorkeurstemmen aan hem opdragen als dank voor alles wat hij voor me deed en doet.

Bedankt pa!

  • Comments(4)//blog.nancysix.org/#post659

Een winters gedicht...

GedichtPosted by Nancy Six Sat, January 30, 2010 08:50:41

Zoals ’t Pallieterke een eigen “hofdichter” heeft, zo heb ik een eigen “blogdichter”. Een van mijn Ieperse leden bezit de gave om sporadisch eens in de pen te kruipen om een mooi gedicht neer te schrijven. Ik was vereerd toen ik de toelating kreeg deze op mijn blog te plaatsen. Vandaag geef ik jullie een eerste gedicht met als titel “een gebreide wolkentrui”. Heel toepasselijk wanneer ik nu naar de grijze wolken kijk…

*Gisteren waren de straten en daken wit

en langwerpige scherpfijne sporen deden mij denken

aan een grote vogel die gepoogd had te langlaufen

doorheen mijn witte grasmat, om dan over de oprit

te verdwijnen naast mijn woonst.

*Wat is een winterlandschap wonderschoon

met haar witte deken, aaneengebreid door gevallen steken

uit een wolkentrui. Om als vlokken uit de hemel te dwarrelen

en zich zachtjes neer te vleiden op de grauwe grond.

*Vandaag was er geen spoortje wit meer.

Wie had die weggenomen??

*Nu kan ik geen langwerpige sporen meer zien,

en ook geen andere, want hoe kan ik nu weten

welke sporen nóg naar mij huis leidden

daar ze samen met het witte tapijt verdwenen zijn?

*Ik vind de wereld vandaag ineens niet mooi meer.

Niet meer romantisch, niet meer maagdelijk blank

maar weer grauw. Grauw als het hedendaagse leven

dat de mensen grauw laat kijken, grauw laat lijken

en grauw doet peinzen…

*Ik wou dat het nog één keer sneeuwen kon:

zo’n dik smetteloos wit tapijt, zich vleiend

over de voetpaden en straten, over de bomen

en de mensen, over de daken van kerken en huizen,

als een winterse omhelzing die niet té lang duren mag…

  • Comments(1)//blog.nancysix.org/#post522

Een gedicht

GedichtPosted by Nancy Six Sat, November 28, 2009 15:42:11

Vandaag heb ik te weinig inspiratie om een bericht te plaatsen. Maar ik ben zo vrij jullie een gedicht van René De Clercq te leren kennen. Het werd in 1921 geschreven en daarom dat het in de oude spelling geschreven is. Het gedicht heb ik speciaal uitgekozen omdat ik mij herken in de tekst...

Voor de wereld wil ik niet laten
wat mijn harte toebehoort:
mijn minnen en mijn haten
en mijn vrije, brandend woord.

Moest ik de wereld slechts geven
wat de wereld eigen is,
dan bleef mijn rijkste leven
een bang geheimenis.

Mag ieder mij verfoeien
die zich needrig noemt en vroom,
mijn hooge lied wil groeien,
forschuit, gelijk een boom.

Lage wateren bruisen
zijn breeden voet voorbij.
De boom blijft staan en ruischen -
dát ruischt in mij!

  • Comments(0)//blog.nancysix.org/#post464

21 juli:Feestdag???

GedichtPosted by Nancy Six Tue, July 21, 2009 07:22:06

Met dank aan Hector Van Oevelen (hofdichter van ’t Pallieterke) voor volgend gedicht met als titel:

FEIT NATIONAL

1/Mijn vaderland, dit apenland, viert feest

Met trikoloor vertoon, met vorst en kardinaal.

Jij, flinke vaderlander die dit leest,

Vier mee want ’t is wellicht de laatste maal

2/In deze tijd van onverschilligheid

gaat ’t unitair gevoel met sprongen achteruit.

Ten koste van het Nationale Feit.

De Vlaamse onafhankelijkheid wordt ingeluid.

3/Daarom dient heden heerlijk feest gevierd

en heffe men geëxalteerd ’t Te Deum aan

ter ere van de vorst die ons bestiert

alsof hij levenslang niks anders had gedaan.

4/Hef aan la Brabançonne van noord tot zuid!

Voor wie de tekst niet kent, ’t is simpel: pop pon pon

of la la la; je flapt er maar wat uit.

Hoe klonk het van die ezel weer die iets niet kon?

5/Wij vieren ’t Nationale Feit let stijl,

met blik beladen Weerstand op de eerste rij.

De driekleur ter versiering van een dweil

Die dienen kan als voetveeg, inspireerde mij.

6/’k Geraak het beeld van deze dweil niet kwijt.

Als ik een huis voorbij ga waar een driekeur hangt,

Betrap ik mij erop en zonder spijt,

Dat mijn bedorven geest ze door een dweil vervangt.

7/Ik schaam me dood en vraag terstond pardon,

al was het maar om met de mode mee te gaan.

Het bonst nog in m’n hoofd van pon pon pon

wanneer m’n muze zegt:” Geef die dweil eens aan”.

8/Ik sis haar toe:” Jij brengt mij op de dool

en voor een muze vind ik dat gebrek aan stijl.”

“Maar nee”, kirt zij, “ik zie dit als symbool:

de Vlaming in dit land als…uitgewrongen dweil.”

  • Comments(2)//blog.nancysix.org/#post342

Guldensporenlied (Rene Declercq)

GedichtPosted by Nancy Six Sun, July 12, 2009 08:53:28

Den dag der Gulden Sporen,
Den harden slag, den goeden slag,
Den dag der Gulden Sporen
Heeft Vlaandren uitverkoren
Tot heldenheiligdag.
Bij 't bloed, dat uwen bodem drenkt,
Bij 't onrecht, dat uw dooden krenkt,
Herdenkt!

Wie daar uw grond begeerde
De Fransche stoet, met spoor en spoed,
Wie daar uw grond begeerde
Nog sneller huiswaarts keerde,
Of hield den grond voorgoed.
Bij 't bloed, dat uwen bodem drenkt,
Bij 't onrecht, dat uw dooden krenkt,
Herdenkt!

Niet door den strijd der zwaarden,
Zoo sterk gestrêen, zoo stout gestrêen,
Niet door den strijd der zwaarden,
Omdat wij zelf ontaardden
Is de oude vrijheid heen.
Bij 't bloed, dat uwen bodem drenkt,
Bij 't onrecht, dat uw dooden krenkt,
Herdenkt!

Wordt, broeders, gansch uw eigen,
Eischt zelfbestuur om zelfbestaan.
Wordt, broeders, gansch uw eigen,
Slaat neder wie bedreigen
Eer wie bedreigen slaan.
Bij 't bloed, dat uwen bodem drenkt,
Bij 't onrecht, dat uw dooden krenkt,
Herdenkt!

Moet Vlaandren ooit verdwijnen,
Dan zonder schuld, dan zonder schand;
Moet Vlaandren ooit verdwijnen,
De klare zon zal schijnen
Op éen Groot-Nederland.
Bij 't bloed, dat uwen bodem drenkt,
Bij 't onrecht dat uw dooden krenkt,
Herdenkt!

  • Comments(0)//blog.nancysix.org/#post333

Lied voor Leterme

GedichtPosted by Nancy Six Wed, October 01, 2008 07:49:03
LIED VOOR IEF

(te zingen op de voois van Sarie Marais).

Ief kwam ons verblijden met 't nieuwe geluid

van krachtig bestuur met fatsoen.

't Gedoe van Verhofstadt was amen en uit

wanneer je Leterme liet doen.

Refrein: O breng ons terug naar het aards paradijs

dat aan ons was beloofd

toen wij ter stembus togen

(en onnozel en naïef ) bis

in massa stemden voor Ief.

Meer Vlaanderen, zei Ief, daar is 't mij om te doen.

De leeuw wordt niet langer getemd.

Ik zorg voor meer welvaart, ik zorg voor meer poen,

als Vlaanderen massaal voor mij stemt.

De CD&V was zo lang er niet bij,

maar 'k hoopte haar weer te zien.

Zij wierp zich toch op als de "waardenpartij"

en Vlaamse partij bovendien.

't Kartel won het spel en het raakte vooraan

ten koste van rood en van blauw,

maar wat heeft Leterme voor Vlaanderen gedaan?

Hij zette zijn volk in de kou.

De leeuw is alweer door de haan gepasseerd

en heeft dat gelaten aanvaard.

Het zuiden dikteert en het noorden marcheert

en zo blijft de vrede bewaard.

De leeuw heeft gestemd, maar hij wordt niet gehoord.

Hij kruipt onderdanig in 't stof

en wordt zijn gebrul door Leterme gesmoord,

dan klinkt er applaus van het Hof.

(Hector van Oevelen)

Blog Image

  • Comments(7)//blog.nancysix.org/#post33